De normaalste zaak van de wereld?

De jeugd heeft de toekomst is een veel gehoorde uitspraak. Sterker nog: de jeugd is de toekomst. En kinderen van nu hebben een heel ander beeld van de wereld dan oudere generaties. Ik denk dat we ons als volwassenen veel te weinig realiseren dat jongeren een hele andere wereld ervaren dan wij. Jongeren groeien tegenwoordig op in het ‘land’ Europa, waarbij China en de VS hele normale buren zijn. Ze chatten even gemakkelijk met hun buurjongens, als met vrienden in Osaka, Houston of Melbourne. Voor onze kinderen is de digitale wereld volledig versmolten met de ‘analoge’ wereld. Dat levert een schril contrast op met de ‘oudere’ generatie. Ik wil u herinneren aan een nationaal politicus die enige tijd geleden nog zei “dat internet een heus internationaal fenomeen is”. Ook zijn de verhoudingen in onze samenleving volkomen anders geworden: oude gezagsverhoudingen beginnen te kraken op hun fundamenten. Ik heb zelfs een college van B&W gezien dat (bijna) helemaal geen stropdas meer draagt...

Eigen wijs

Media (zoals boeken en kranten) hebben in de ogen van de jeugd een hele andere functie dan ze vroeger hadden. Informatie is dynamischer dan ooit. Dit heeft ook gevolgen voor de verhoudingen met de overheid. De Mexicaansegriepprik bijvoorbeeld; deze vaccinatie is anders verlopen dan de overheid dacht, omdat mensen zelf een oordeel vormen gebaseerd op verschillende informatiebronnen en hun mening zelf weer delen met anderen via razendsnelle social media. We delen verschillende soorten informatie veel sneller met elkaar en wegen verschillende informatiebronnen tegen elkaar af. Mensen zijn niet meer afhankelijk van ‘de krant’ of wat de overheid vindt. Ze geven hun eigen oordeel en doen dat zoals ze dat zelf wijs vinden. Nieuw? Welnee, voor de jeugd is dit de normaalste zaak van de wereld!

GloKalisering

Onze topografische kennis was gebaseerd op landen, provincies en steden. (Grensoverschrijdende) regio’s zijn echter minstens zo belangrijk geworden. Sterker nog: regio’s zijn de toekomst! En al helemaal voor Tubbergen als grensgemeente. De samenwerking met onze Duitse partners wordt steeds belangrijker. Een leuke samenvatting van deze verschuiving is gevonden in het woord ‘GloKalisering’. Door globalisering gaan mensen juist zoeken naar hun eigen identiteit: vaak voelen zij zich vooral verbonden met hun eigen dorp of buurt. En met de regio waar zij vandaag komen: Twente is er misschien wel het sterkste voorbeeld van.

Nieuw(e) werken

Ook bedrijven veranderen. Er wordt steeds meer gebruik gemaakt van freelancers of ZZP'ers. Hierdoor ontstaan meer netwerkbedrijven, maar ook een hele andere structuur van verantwoordelijkheden. Levenslange loopbanen bestaan niet meer en bijna iedereen is continue aan het bijleren, omscholen en netwerken. Daarnaast neemt het ‘nieuwe werken’ een vlucht. Deze column heb ik bijvoorbeeld geschreven, terwijl ik in de trein zit en gewoon op internet door kan werken.

Netwerksamenleving

Ik kan me niet voorstellen dat al deze ontwikkelingen geen gevolgen hebben voor onze groepen in onze samenleving. Ons verenigingsleven gaat veranderen: er zullen steeds meer netwerkverbanden ontstaan. Zo zijn er al sportverenigingen die huiswerkondersteuning aanbieden en er is kinderopvang die zwemles aanbiedt. Ook begint er een beweging op gang te komen, waarin sportverenigingen zich niet meer richten op 1 sport, maar op sporten in algemene zin. Hierdoor verdwijnt de concurrentie tussen sporten en wordt in gezamenlijk een inspirerend nieuw pakket aangeboden. Organisaties zoeken nieuwe verbindingen met elkaar, vinden gezamenlijke belangen en verweven deze met elkaar. Het resultaat is een nieuw evenwicht in onze samenleving.

Nieuw evenwicht

Afgelopen anderhalf jaar hebben we als gemeente een geweldige ommezwaai gemaakt. Een ommezwaai die een voorbode is van een totale verandering in de verhouding tussen overheid en samenleving. Deze ommezwaai zet natuurlijk spanning op de huidige structuren en zorgt voor veel discussie. Die discussie is goed, want daarmee kunnen we het nieuwe evenwicht beter vorm geven en inrichten. We blijven ook oog houden voor iedereen die moeite heeft met deze ommezwaai. De overheid is er namelijk niet alleen voor de jeugd, maar voor iedereen. Het zal u echter niet verrassen dat ons college zich hard maakt voor verandering in de relatie tussen overheid en samenleving, want het is broodnodig.

Veranderingen bieden veel kansen; zeker wanneer bestaande succesformules worden versterkt door nieuwe toepassingen. Kijk naar de nieuwe netwerken die ontstaan en de win-win situaties deze netwerken opleveren! En dat is precies wat onze gemeenschap veerkrachtig en vitaal maakt: dat zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn. Wat mij betreft gaan we dan ook met volle kracht vooruit!